Karol Wielki (łac. Carolus Magnus, fr. Charlemagne, niem. Karl der Große) (ur. 2 kwietnia 742, zm. 28 stycznia 814 do wnętrza Akwizgranie) – trusia Franków również Longobardów, od chwili 25 grudnia 800 roku cesarz Imperium Rzymskiego. Najwybitniejszy włodarz średniowiecznej Europy. Wnuk Karola Młota.
Karol Wielki był synem Pepina Krótkiego z dynastii Karolingów także Bertrady z Laon - córki Heriberta, hrabiego Laon.